দোষসমূহ

কাল সৰ্প দোষ

RishiAstro দলৰ দ্বাৰা · আপডেট ১০ নৱে ২০২৬

কাল সৰ্প দোষ কি?

কাল সৰ্প দোষ তেতিয়া গঠন হয় যেতিয়া সাতোটা মুখ্য গ্ৰহ চাৰ্টৰ এফালে ৰাহু আৰু কেতুৰ মাজত আবদ্ধ থাকে। ই পৰম্পৰাৰ পুৰণি মূল অংশৰ নহয়, পিছত যোগ হোৱা এটা ধাৰণা, আৰু ইয়াৰ ফলত সংগ্ৰাম আৰু বিলম্ব আহে বুলি কোৱা হয়, যিবোৰ সময়ৰ লগে লগে সহজ হয়।

জ্যোতিষীসকলৰ মাজত ইয়াৰ ব্যাখ্যা বহুলভাৱে ভিন্ন হয়, আৰু আংশিক বা বাতিল হোৱা ৰূপ সাধাৰণ; সিদ্ধান্তলৈ অহাৰ আগতে সদায় সম্পূৰ্ণ চাৰ্ট পঢ়া হয়।

ধাৰণাটো ক'ৰ পৰা আহিছে

কাল সৰ্প দোষে যিমান দুশ্চিন্তা বিয়পায়, পুৰণি পৰম্পৰাত তাৰ ভেটি সিমানেই পাতল। জ্যোতিষৰ আদি স্তৰত এই নামৰ কোনো যোগৰ বৰ্ণনা নাই। আদি সামগ্ৰীত নাভস যোগৰ মাজত সৰ্প যোগ পোৱা যায়, কিন্তু সেয়া সম্পূৰ্ণ বেলেগ বিন্যাস। তাৰ ভিত্তি কেন্দ্ৰ ভাৱত বহা পাপগ্ৰহ, ৰাহু-কেতুৰ অক্ষ নহয়।

আজি যিদৰে আলোচনা কৰা হয়, কাল সৰ্প এক পিছৰ সূত্ৰায়ন, যি বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় জ্যোতিষ লেখা আৰু জনপ্ৰিয় ব্যৱহাৰৰ জৰিয়তে বহুলভাৱে বিয়পি পৰিছিল। ইয়াৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰাসকলৰ বাবে ই অৰ্থহীন, কিন্তু ই ব্যাখ্যা কৰে যে গুৰুত্বসহকাৰে চৰ্চা কৰা জ্যোতিষীসকলে ইয়াৰ সংজ্ঞা, গুৰুত্ব আৰু ইয়াক আদৌ দোষ বুলি গণ্য কৰা উচিত নে নহয়, এই বিষয়ে কিয় ইমান তীব্ৰভাৱে দ্বিমত পোষণ কৰে। এই ইতিহাস জনাটোৱেই শব্দটোক আগুৰি থকা উদ্বেগৰ আটাইতকৈ ভাল প্ৰতিষেধক।

চাৰ্টত আৰ্হিটো পৰীক্ষা কৰা

ৰাহু আৰু কেতু সদায় ঠিক ১৮০° দূৰত্বত থাকে, সেয়েহে সিহঁতৰ মাজৰ অক্ষই ৰাশিচক্ৰক দুটা আধাত কাটে। পৰীক্ষাটো হ'ল সূৰ্য, চন্দ্ৰ, মঙ্গল, বুধ, বৃহস্পতি, শুক্ৰ আৰু শনি সকলো সেই আধাৰ এটাৰ ভিতৰত পৰে নে নাই। সাতটাৰ এটাও বিপৰীত ফালে থাকিলে সম্পূৰ্ণ আৰ্হিটো অনুপস্থিত।

সবিশেষতেই জ্যোতিষীসকলৰ পথ পৃথক হৈ পৰে। কিছুমানে ৰাশি ধৰি চায়, গতিকে ৰাহুৰ ৰাশিত বহা গ্ৰহ ঘেৰাত পৰা বুলি গণনা কৰা হয়। কিছুমানে অংশ ধৰি চায়, গতিকে ৰাহুৰ ৰাশিত থাকিও ৰাহুৰ অংশৰ পিছৰ গ্ৰহ চাপৰ বাহিৰত পৰে। কিছুমানে লগ্নকো একেটা অৰ্ধত বিচাৰে। ঘেৰাৰ দিশ লৈও বহু লেখকে ভেদ কৰে। ৰাহুৰ পৰা আগবাঢ়ি কেতুলৈ যোৱা চাপত গ্ৰহ ভৰা থাকিলে কাল সৰ্প, আৰু তাৰ বিপৰীত ৰূপ, অৰ্থাৎ কেতুৰ পৰা ৰাহুলৈ চাপ, কাল অমৃত বোলা হয়, যাক কোনো কোনো পৰম্পৰাত কালী সৰ্পও বোলে। ইয়াৰ প্ৰতিটো নিয়মেই সীমাৰ কুণ্ডলীৰ ৰায় সলনি কৰে, গতিকে দুটা কেলকুলেটৰে সৎভাৱেও বেলেগ উত্তৰ দিব পাৰে।

বাৰটা নামাংকিত প্ৰকাৰ

জনপ্ৰিয় পুথিবোৰে লগ্নৰ পৰা গণা ৰাহু থকা ভাৱ অনুসৰি বাৰটা ৰূপৰ নাম দিয়ে, আৰু নামবোৰ পৌৰাণিক কাহিনীৰ সাপৰ পৰা লোৱা। অনন্তত ৰাহু ১মত থাকে, কুলিকত ২য়ত, বাসুকিত ৩য়ত, শংখপালত ৪ৰ্থত, পদ্মত ৫মত, মহাপদ্মত ৬ষ্ঠত, তক্ষকত ৭মত, কৰ্কোটকত ৮মত, শংখচূড়ত ৯মত, ঘাতকত ১০মত, বিষধৰত ১১শত আৰু শেষনাগত ১২শত।

প্ৰতিটো নাম ৰাহু–কেতু অক্ষত থকা ভাৱবোৰৰ বিষয়ৰ সৈতে জড়িত। উদাহৰণস্বৰূপে, অনন্তত নিজ আৰু সংগীৰ ১ম–৭ম অক্ষ জড়িত, আনহাতে শংখপালত ঘৰ আৰু কৰ্মজীৱনৰ ৪ৰ্থ–১০ম অক্ষ জড়িত। এই সম্পৰ্কবোৰ স্থিৰ ফলাফল নহয়, ব্যাখ্যামূলক ৰীতিহে, আৰু গ্ৰহবোৰৰ নিজৰ অৱস্থা বিবেচনা কৰিলে সেইবোৰ একেবাৰে বেলেগভাৱে পঢ়া হয়।

যেতিয়া আৰ্হিটো কোমল হয় বা আঁতৰাই ৰখা হয়

বহু জ্যোতিষীয়ে এক আংশিক ৰূপ স্বীকাৰ কৰে, যাক কেতিয়াবা আংশিক কাল সৰ্প বোলা হয়, যেতিয়া এটা গ্ৰহ চাপৰ বাহিৰত থাকে বা কোনো পাত বিন্দুৰ সৈতে যুতিত থাকে। আংশিক ৰূপক সাধাৰণতে কম গুৰুত্ব দিয়া হয়। সম্পূৰ্ণ আৰ্হিকো মৃদু বুলি গণ্য কৰাৰ সাধাৰণ কাৰণবোৰৰ ভিতৰত আছে শক্তিশালী লগ্নেশ, কেন্দ্ৰত শুভগ্ৰহ, সুস্থিত বৃহস্পতি, বা ৩য়, ৬ষ্ঠ বা ১১শ ভাৱত ৰাহু, যিবোৰ ভাৱত পাপগ্ৰহক পৰম্পৰাগতভাৱে ফলপ্ৰসূ বুলি ধৰা হয়।

দোষটো গ্ৰহণ কৰা জ্যোতিষীসকলে সাধাৰণতে কয় যে ইয়াৰ প্ৰভাৱ ৰাহু আৰু কেতুৰ বিংশোত্তৰী দশাত আটাইতকৈ বেছি দেখা যায়, আৰু কেৱল আবদ্ধতাতকৈ চাৰ্টৰ যোগ, মৰ্যাদা আৰু বিভাজিত চাৰ্ট বহুত বেছি গুৰুত্বপূৰ্ণ। বহু সুপৰিচিত, সফল ব্যক্তিৰ এই আৰ্হি থকা বুলি উল্লেখ কৰা হয়, আৰু বহু জ্যোতিষীয়ে ইয়াক ৰায় নহয়, এক সূক্ষ্ম দিশ বুলি গণ্য কৰাৰ এইটো এটা কাৰণ।

আতংক নোহোৱাকৈ ইয়াক পঢ়া

আটাইতকৈ সাধাৰণ ভুল ধাৰণা হ'ল কাল সৰ্পই বিফলতা, পলমকৈ বিবাহ বা অসুস্থতা নিশ্চিত কৰে। কোনো মততেই এনে নিশ্চয়তা নাই। আৰ্হিটো যথেষ্ট সঘনাই দেখা যায়, কাৰণ সাতটা জ্যোতিষ্ক আশা কৰাতকৈ সহজে এটা অৰ্ধবৃত্তৰ ভিতৰত গোট খাব পাৰে, বিশেষকৈ যিবোৰ বছৰত লাহে চলা গ্ৰহবোৰ ওচৰা-উচৰিকৈ থাকে।

এক সন্তুলিত পাঠে আৰ্হিটোক বাকী সকলো কথাৰ লগত ৰাখে: প্ৰতিটো গ্ৰহৰ মৰ্যাদা, ৰাহু আৰু কেতু থকা ভাৱবোৰৰ শক্তি, চলি থকা দশা আৰু সামগ্ৰিক যোগবোৰ। এনেদৰে চালে ই চাৰ্টৰ এক বৰ্ণনামূলক বৈশিষ্ট্য হৈ পৰে, কিছুমান ক্ষেত্ৰত তীব্ৰতা বা অসমান অগ্ৰগতিৰ প্ৰৱণতা, জীৱনৰ ওপৰত দিয়া কোনো দণ্ডাদেশ নহয়।

কাল সৰ্প দোষ সম্পৰ্কে সঘনাই সোধা প্ৰশ্ন

কাল সৰ্প দোষ আদি পৰম্পৰাৰ অংশ নেকি?

নহয়। এই নামৰ কোনো যোগ এই বিষয়ৰ আদি স্তৰত পোৱা নাযায়। ই পিছৰ কালৰ সূত্ৰায়ন, যি আধুনিক ভাৰতীয় চৰ্চাত বিয়পি পৰিল, আৰু এই ইতিহাসেই বুজায় কিয় ইয়াৰ নিয়ম আৰু গুৰুত্ব জ্যোতিষীসকলৰ মাজত ইমান পৃথক।

ৰাহু বা কেতুৰ সৈতে যুতিত থকা গ্ৰহে আৰ্হিটো ভাঙে নে?

পদ্ধতিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। ৰাশি-ভিত্তিক জ্যোতিষীসকলে পাত বিন্দুৰ একে ৰাশিত থকা গ্ৰহক চাপৰ ভিতৰত বুলি গণ্য কৰে। অংশ-ভিত্তিক জ্যোতিষীসকলে ইয়াৰ দ্ৰাঘিমাংশ পাত বিন্দুৰ পিছলৈ পৰে নে নাই পৰীক্ষা কৰে, আৰু পৰিলে আৰ্হিটো আংশিক বা ভগ্ন বুলি গণ্য কৰে।

কাল সৰ্প আৰু কাল অমৃতৰ মাজত পাৰ্থক্য কি?

দুয়োটাই নোড অক্ষৰ এটা দিশত সাতটা গ্ৰহ থকাৰ কথা কয়। যিসকলে ভেদ কৰে, তেওঁলোকে ৰাহুৰ পৰা কেতুলৈ চাপত গ্ৰহ ভৰা থাকিলে কাল সৰ্প বোলে, আৰু বিপৰীত চাপৰ বাবে, অৰ্থাৎ কেতুৰ পৰা ৰাহুলৈ, কাল অমৃত, যাক কোনো কোনো পৰম্পৰাত কালী সৰ্পও বোলা হয়। সকলো পৰম্পৰাই এই ভেদ নকৰে।

কাল সৰ্প দোষ থকা দুখন চাৰ্টৰ ফল একেবাৰে বেলেগ হ'ব পাৰে নে?

পাৰে। আৰ্হিটোৱে নিজে গ্ৰহৰ শক্তি, যোগ বা দশাৰ সময়ৰ বিষয়ে একো নকয়। একে নামৰ প্ৰকাৰ থকা দুজন ব্যক্তিৰ মৰ্যাদা, ভাৱেশ আৰু বিভাজিত চাৰ্ট হিচাপত ল'লে একেবাৰে বেলেগ চাৰ্ট হ'ব পাৰে, সেয়েহে ফলাফলো বহুত বেলেগ হয়।

← দোষসমূহ

ভাষা

অধিক